Złe wieści,
czyli jak nie poddać się plotkowaniu.

Moja koleżanka lubi plotkować. Najczęściej są to złe wieści o tym, co dzieje się w firmie. Dowiaduję się kto z kim się pokłócił i o co, co znowu zrobili ci kretyni z działu X, jak źle potraktował szef Pana Y. Zaczyna od problemów firmy, a kończy na czarnych proroctwach - trudnej sytuacji na rynku pracy i bezrobociu. Mówi o głupich procedurach, zwolnieniach, restrukturyzacji. Kiedy siadam przy swoim biurku głowę mam pełną czarnych myśli, zaczynam źle myśleć o ludziach z działu X, z którymi do tej pory nie miałem żadnych kłopotów i trudno mi zabrać się do pracy. Kiedyś chętnie z nią rozmawiałem, lecz teraz staram się ją omijać z daleka, nie zawsze jednak mi się to udaje, a poza tym pracujemy razem. Jak zneutralizować jej wpływ?

Plotkowanie w organizacji jest naturalnym zjawiskiem. Lubimy mówić o innych i najczęściej nie o tym, co inni robią dobrego. Czasami w ten sposób niepostrzeżenie wypowiada się wojnę osobom i innym działom. Warto zastanowić się, komu ta wojna przyniesie pożytek, przecież jesteśmy wszyscy częścią tego samego przedsiębiorstwa. Jeżeli przystępujemy do gry w plotkowanie najczęściej prowadzi to do strat: osoby, o których mówimy mogą się dowiedzieć i rozpocząć kontratak, a samo szeptanie po kątach nie spowoduje zmiany. Mówi się, że ujawnianie problemów i obaw może przynieść ulgę, dać wsparcie i pomoc innych ludzi, lecz plotkowanie nie jest poważna rozmową o swoich odczuciach i troskach. Jest raczej namiastką, która daje pozory działania i tak naprawdę pozbawia nas energii potrzebnej do działania. Kiedy rozmawiamy o swoich odczuciach zwłaszcza przykrości, smutku, gniewie ze wszystkimi to tak naprawdę nie rozmawiamy z nikim i budujemy wizerunek samego siebie jako osoby bezradnej i ofiary. Ograniczenie kontaktów z osobą, która ciągle narzeka, obwinia innych i zatruwa nas swoimi przemyśleniami to pierwszy krok, aby uwolnić się od jej wpływu i czas na refleksję.

Nie przyjmuj wizji świata innych -myśl samodzielnie

Ludzie w różny sposób patrzą na rzeczywistość i każdy z nas tworzy sobie swój własny świat. Może to być świat wrogi, przyjazny, obojętny lub jeszcze inny. Są osoby, dla których świat jest pełen niesprawiedliwości, a one są jedynymi osobami, które nie popełniają błędów, zawsze postępują nienagannie i nic im nie można zarzucić. Rozmawiając z nimi odnosimy wrażenie, że wszyscy dookoła są niekompetentni, działają na szkodę firmy i podejmują błędne decyzje. Przedstawiany przez nie scenariusz wydarzeń jest zawsze czarny i pesymistyczny. Nadziei nie ma, a to, co jest pewne to katastrofa. Warto zastanowić się, czy podzielamy taką wizję świata, czy nie jest ona przypadkiem wywołana częstymi rozmowami z określoną osobą. Nie mamy wpływu na to, jak myślą inni ludzie, lecz nie musimy przyjmować ich wyobrażeń za własne. Spróbujmy zweryfikować przedstawianą nam wizję świata: zastanowić się, czy przedtem myśleliśmy też w ten sposób, czy mamy wystarczającą ilość informacji pozwalającą nam na wydanie takiej opinii, oraz jakie mamy na to dowody.
Jeśli jesteśmy niezadowoleni i sami zaczynamy myśleć w kategoriach winy innych spróbujmy odpowiedzieć sobie na następujące pytania:

• Co mi to da, że znajdę winnego?
• Czy myśląc w ten sposób odniosę jakąś korzyść?
• Czy mogę inaczej spojrzeć na sytuację?
• Czy mogę nauczyć się czegoś na podstawie minionej sytuacji?

Nie daj się zatruć negatywnymi emocjami

Bądź ostrożny i nie wchodź do gry w plotkowanie. Bawienie się w narzekanie i obwinianie niedostrzegalnie zmienia Twój stosunek do ludzi i firmy. Nawet niewinne utyskiwanie zwiększa Twój poziom niezadowolenia i nasila niechęć i wrogość do tych Innych, o których rozmawiasz. Jeżeli w przyszłości będziesz musiał z nimi współpracować z pewnością będzie Ci trudniej, ponieważ będziesz postrzegał ich jako osoby na przykład niechętne, niekompetentne, z którymi trudno współpracować. Utracisz swoją swobodę mówienia o sprawach drażliwych, usztywnisz się i będziesz wypatrywał niepokojących sygnałów prowadzących do porażki. Sytuacja będzie jeszcze gorsza, jeśli oni będą wiedzieli o Twoim plotkowaniu.

Zmień reguły rozmowy

Pracując w tej samej organizacji najprawdopodobniej będziesz zmuszony do utrzymywania relacji zawodowych z osobą, która plotkuje. Dla swojego dobra powinieneś zacząć kontrolować przebieg tych rozmów i pojawiające się tematy. Najtrudniej będzie Ci zacząć, gdyż do tej pory poddawałeś się swojemu rozmówcy pozwalając, aby to on nadawał ton. Bądź przygotowany na zdumienie, a nawet atak swojego rozmówcy, przecież do tej pory zgadzałeś się z jego zdaniem.
Zdecydowanie odmów uczestniczenia we wspólnym narzekaniu i plotkowaniu. Mówienie nie zmienia rzeczywistości i nie zastąpi działania Możesz poruszyć temat celowości takich rozmów i tego, co z nich wynika. Spróbuj też zadać pytanie - co zamierza zrobić rozmówca w sprawach, o których mówi oraz czego oczekuje od Ciebie. W ten sposób zmusisz swojego rozmówcę do przemyślenia tego, co robi, o co mu chodzi jakie są tego konsekwencje. Zachęć rozmówcę do poszukiwania pozytywnych sygnałów w sytuacji waszej organizacji i otaczającej rzeczywistości, albo przynajmniej do ujrzenia jej w całej złożoności, a nie w biało- czarnych barwach. Schematy silnie wartościujące "dobrze- źle" zawężają nasze spojrzenie na świat, utrudniają poszukiwanie rozwiązań oraz umacniają nas w bezradności. W czasie prowadzenia rozmowy bądź czujny i nie daj się wciągnąć w polemikę, czyja ocena sytuacji jest słuszna. Jeżeli zorientujesz się, że przytaczasz kolejny argument, a Twój rozmówca reaguje: "no tak ale." zakończ dyskusję zaznaczając swoje zdanie i odmowę uczestniczenia w plotkowaniu.

Pamiętaj, że warto inwestować swój czas w relacje zawodowe, które dodają Ci siły i wspierają, a ograniczyć do niezbędnego minimum te, które są trujące to znaczy osłabiają Ciebie i obniżają Twój nastrój. Starannie wybierajmy też osoby, z którymi dzielimy się swoimi odczuciami, zwłaszcza przykrości, smutku, gniewu - rozmawiajmy z osobami godnymi zaufania, z którymi możemy nie tylko ponarzekać i dać upust swoim uczuciom, ale też poszukać rozwiązania naszych problemów.

Dobroslawa Karpeta